Γιατί ο πόνος στην επαφή μένει και μετά τη θεραπεία της λοίμωξης;

Ο πόνος που μένει μετά τη λοίμωξη, παρότι οι εκκρίσεις και ο κνησμός έχουν φύγει, συχνά οφείλεται σε μύες που έμαθαν να φυλάγονται και συνεχίζουν να σφίγγουν αυτόματα.

Τι πρέπει να ξέρετε;

Όσο διαρκεί μια λοίμωξη, κάθε επαφή πονά, και οι μύες του πυελικού εδάφους συσπώνται προστατευτικά ξανά και ξανά. Με τις εβδομάδες, η σύσπαση αυτή γίνεται συνήθεια που δεν σβήνει αυτόματα όταν η φλεγμονή θεραπευτεί και ο ιστός επουλωθεί. Ο βλεννογόνος μπορεί επίσης να παραμείνει ευαίσθητος για κάποιο διάστημα μετά. Έτσι η επαφή συνεχίζει να πονά για μυϊκό κυρίως λόγο, παρότι η αρχική αιτία έχει αντιμετωπιστεί σωστά και πλήρως, κάτι που συχνά παρεξηγείται ως αποτυχία της θεραπείας συνολικά.

Τι μπορεί να γίνει;

Πρώτα επιβεβαιώνεται με εξέταση και, όταν χρειάζεται, με νέο δείγμα ότι η λοίμωξη έχει πράγματι υποχωρήσει, ώστε να μη δίνονται επαναλαμβανόμενες αγωγές χωρίς τεκμηρίωση. Αν ο ιστός είναι ήρεμος, το βάρος μεταφέρεται στην επανεκπαίδευση των μυών, με χαλάρωση, αναπνοή και σταδιακή επανέναρξη χωρίς πόνο.

Συχνές ερωτήσεις για πόνος που μένει μετά τη λοίμωξη

Είναι ο κολπισμός ψυχολογικό πρόβλημα;

Όχι μόνο. Είναι κυρίως μυϊκή αντίδραση, στην οποία ο φόβος του πόνου παίζει ενισχυτικό ρόλο.

Τι είναι ο κολπισμός;

Είναι ακούσια σύσπαση των μυών γύρω από την είσοδο, που δυσκολεύει ή κάνει επώδυνη τη διείσδυση.

Αξιολογείται και αντιμετωπίζεται στο γυναικολογικό ιατρείο.

Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την κλινική εξέταση ή εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.