ΚΟΛΠΙΚΗ ΞΗΡΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΡΚΙΝΟ: ΠΟΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Η κολπική ξηρότητα μετά από γυναικολογικό καρκίνο είναι συχνή και αντιμετωπίζεται με διαφορετικές επιλογές, ανάλογα με τον τύπο του όγκου και τη θεραπεία που έγινε.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ;

Η χειρουργική αφαίρεση των ωοθηκών, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία μειώνουν απότομα τα οιστρογόνα ή βλάπτουν τον βλεννογόνο. Ο κόλπος γίνεται ξηρός, λεπτός και μερικές φορές στενός. Αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα και τη σεξουαλική ζωή.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;

Πρώτη επιλογή είναι τα ενυδατικά και τα λιπαντικά χωρίς ορμόνες. Η τοπική ορμονική αγωγή εξετάζεται μόνο όταν το επιτρέπει ο τύπος του καρκίνου, σε συνεργασία με τον ογκολόγο. Η ήπια διάταση βοηθά στην πρόληψη στένωσης.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Περνά μόνη της η ξηρότητα;

Όταν οφείλεται σε προσωρινή αιτία, όπως ο θηλασμός ή ένα φάρμακο, συχνά βελτιώνεται. Η ξηρότητα της εμμηνόπαυσης συνήθως επιμένει χωρίς αγωγή.

Βοηθά η αλλαγή καθημερινών συνηθειών;

Ήπιος καθαρισμός, βαμβακερά εσώρουχα και αποφυγή ερεθιστικών προϊόντων βοηθούν, αλλά συνήθως δεν αρκούν μόνα τους.

Σχετίζεται η ξηρότητα με τις λοιμώξεις;

Ο ξηρός βλεννογόνος ερεθίζεται ευκολότερα και η προστατευτική χλωρίδα αλλάζει, οπότε μπορεί να αυξηθεί η ευαισθησία σε λοιμώξεις.

Αξιολογείται και αντιμετωπίζεται στο γυναικολογικό ιατρείο.

Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την κλινική εξέταση ή εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή.