Επώδυνη Περίοδος (Αλγομενόρροια): Αίτια & Αποτελεσματική Αντιμετώπιση

Πρωτοπαθής αλγομηνόρροια: επώδυνη περίοδος χωρίς υποκείμενη παθολογία, οφειλόμενη σε αυξημένη παραγωγή προσταγλανδινών. Εμφανίζεται συνήθως στις νεαρές γυναίκες. Δευτεροπαθής αλγομηνόρροια: πόνος οφειλόμενος σε υποκείμενη παθολογία (ενδομητρίωση, μυώματα, αδενομύωση, IUD).

Κύριες αιτίες: ενδομητρίωση (πιο συχνή αιτία), αδενομύωση (διείσδυση ενδομητρίου στο μυομήτριο), υποβλεννογόνια μυώματα, ενδομητρικοί πολύποδες, IUD (ιδιαίτερα χάλκινο), πυελική φλεγμονή (PID) και σπανιότερα συγγενείς ανωμαλίες μήτρας.

Για πρωτοπαθή: ΜΣΑΦ (ιβουπροφαίνη, ναπροξένη) ξεκινώντας 1–2 ημέρες πριν, αντισυλληπτικά χάπια ή IUD με προγεσταγόνα, θερμικά επιθέματα, άσκηση και τεχνικές χαλάρωσης. Για δευτεροπαθή αλγομηνόρροια θεραπεύεται η υποκείμενη αιτία.

Επισκεφθείτε γυναικολόγο εάν: ο πόνος επιδεινώνεται με την ηλικία, δεν ανταποκρίνεται σε αναλγητικά, εμφανίζεται εκτός περιόδου, συνοδεύεται από επώδυνη σεξουαλική επαφή ή δυσκολία σύλληψης. Αυτά είναι σημεία πιθανής ενδομητρίωσης που χρειάζεται διερεύνηση.

Η ενδομητρίωση είναι η κυριότερη αιτία δευτεροπαθούς αλγομηνόρροιας. Χαρακτηριστικά σημεία ύποπτα για ενδομητρίωση: δυσμηνόρροια που ξεκινά πριν την περίοδο και συνεχίζεται μετά, συνοδός πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή και επώδυνη ή αιματηρή αφόδευση κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

Για την πρωτοπαθή αλγομηνόρροια, πολλές γυναίκες αναφέρουν μείωση του πόνου μετά τον τοκετό, πιθανώς λόγω αλλαγών στη νεύρωση της μήτρας. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για τη δευτεροπαθή αλγομηνόρροια λόγω ενδομητρίωσης, η οποία χρειάζεται ειδική θεραπεία.