Πρόωρος Τοκετός: Σημεία, Πρόληψη & Αντιμετώπιση

Πρόωρος τοκετός είναι κάθε τοκετός πριν την 37ή εβδομάδα κύησης. Διακρίνεται σε: εξαιρετικά πρόωρο (<28 εβδομάδες), πολύ πρόωρο (28-31 εβ.), μέτρια πρόωρο (32-33 εβ.) και ύστερο πρόωρο (34-36 εβ.). Ο πρόωρος τοκετός αφορά το 10% όλων των γεννήσεων παγκοσμίως.

Προειδοποιητικά σημεία: τακτικές συσπάσεις (>4/ώρα πριν την 37η εβδομάδα), πίεση στην πυελική χώρα, αλλαγή κολπικών εκκρίσεων (αύξηση, αιμορραγία, υδαρείς εκκρίσεις), πόνος στη μέση και αίσθηση ότι το μωρό “κατεβαίνει”. Αυτά απαιτούν άμεση επίσκεψη στο νοσοκομείο.

Παράγοντες κινδύνου: προηγούμενος πρόωρος τοκετός (κύριος παράγοντας), πολύδυμη κύηση, τραχηλική ανεπάρκεια, λοιμώξεις (UTI, βακτηριακή κολπίτιδα), κάπνισμα, ναρκωτικά, ανεπαρκής προγεννητική φροντίδα, αναιμία, σοβαρό στρες και ανατομικές ανωμαλίες μήτρας.

Αντιμετώπιση: τοκολυτικά φάρμακα (νιφεδιπίνη, ατοσιμπάνη) για αναστολή συσπάσεων, κορτικοστεροειδή (βηταμεθαζόνη) για επιτάχυνση ωρίμανσης πνευμόνων εμβρύου, μαγνήσιο για νευροπροστασία (<32 εβ.) και τοποθέτηση κερκλάζ σε τραχηλική ανεπάρκεια. Νοσηλεία για στενή παρακολούθηση.

Η έκβαση εξαρτάται κυρίως από την ηλικία κύησης: μωρά >34 εβδομάδων έχουν εξαιρετική πρόγνωση με ελάχιστες επιπλοκές. Μωρά <28 εβδομάδων αντιμετωπίζουν κινδύνους αναπνευστικής δυσχέρειας, λοιμώξεων, εγκεφαλικής αιμορραγίας και μακροπρόθεσμων αναπτυξιακών προβλημάτων.

Πρόληψη: πρoγεσταγόνο (17-OHPC ή κολπική προγεστερόνη) σε γυναίκες με ιστορικό πρόωρου τοκετού, κερκλάζ σε βραχύ τράχηλο, άμεση αντιμετώπιση κολπικών λοιμώξεων, διακοπή καπνίσματος, αποφυγή σωματικής υπερκόπωσης και τακτική προγεννητική παρακολούθηση.