Εξωμήτριος Κύηση: Συμπτώματα, Διάγνωση & Αντιμετώπιση

Τα κλασικά συμπτώματα είναι μονόπλευρος πυελικός πόνος, κολπική αιμορραγία και θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση ρήξης εμφανίζεται έντονος ξαφνικός πόνος, ζάλη, λιποθυμία και σημεία σοκ — αυτό αποτελεί ιατρική επείγουσα ανάγκη που απαιτεί άμεση νοσοκομειακή αντιμετώπιση.

Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου είναι προηγούμενη εξωμήτριος κύηση, σαλπιγγίτιδα ή φλεγμονή πυελικής χώρας, ενδομητρίωση, χειρουργική επέμβαση στις σάλπιγγες, καπνιστικές συνήθειες και επαγωγή ωοθυλακιορρηξίας. Γυναίκες με ΙUD ή μετά από IVF έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο.

Η διάγνωση βασίζεται στον συνδυασμό τριών εξετάσεων: μέτρηση β-hCG στο αίμα (χαμηλά επίπεδα ή αργή αύξηση), διακολπικός υπέρηχος (απουσία εμβρύου στη μήτρα, παρουσία μάζας σε σάλπιγγα) και κλινική εκτίμηση. Σε αμφιλεγόμενες περιπτώσεις απαιτείται διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Η φαρμακευτική θεραπεία με μεθοτρεξάτη ενδείκνυται σε εξωμήτριο χωρίς ρήξη, με β-hCG <5000 mIU/mL και σάλπιγγα <4 cm. Η λαπαροσκοπική χειρουργική (σαλπιγγοτομή ή σαλπιγγεκτομή) επιλέγεται σε μεγαλύτερες κυήσεις, σε αποτυχία φαρμακευτικής αγωγής ή σε ρήξη.

Μετά από εξωμήτριο κύηση, η πιθανότητα φυσιολογικής εγκυμοσύνης παραμένει 50-80%, ανάλογα με την κατάσταση της αντίθετης σάλπιγγας. Ο κίνδυνος υποτροπής εξωμήτριου είναι 10-15%. Τακτική παρακολούθηση και υπερηχογραφικός έλεγχος στην επόμενη εγκυμοσύνη είναι απαραίτητοι.

Μετά από φαρμακευτική θεραπεία συνιστάται αναμονή τουλάχιστον 3 μηνών (μέχρι τη φυσιολογική μεθοτρεξάτης). Μετά από χειρουργική επέμβαση, αναμονή 1-3 κύκλων. Σε γυναίκες με διαταραγμένες σάλπιγγες, η IVF παρακάμπτει τον κίνδυνο επανάληψης.