Αποβολή: Αίτια, Αντιμετώπιση & Επόμενα Βήματα

Στο 50-60% των πρώιμων αποβολών η αιτία είναι χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου — τυχαία γεγονότα που δεν εξαρτώνται από τη μητέρα. Άλλα αίτια περιλαμβάνουν ορμονικές διαταραχές (ανεπάρκεια προγεστερόνης), ανατομικές ανωμαλίες μήτρας, θρομβοφιλία και αυτοάνοσα νοσήματα.

Τα κύρια συμπτώματα είναι κολπική αιμορραγία (από ελαφριά κηλίδωση έως έντονη), κράμπες στο κάτω τμήμα της κοιλίας και απώλεια ιστών. Ωστόσο, ελαφριά αιμορραγία στο πρώτο τρίμηνο δεν σημαίνει πάντα αποβολή — χρειάζεται άμεση γυναικολογική αξιολόγηση με υπέρηχο.

Διακρίνουμε: απειλούμενη αποβολή (αιμορραγία χωρίς διαστολή τραχήλου), αναπόφευκτη αποβολή (διαστολή τραχήλου), ατελής αποβολή (υπολείμματα στη μήτρα), τελεία αποβολή (πλήρης αποβολή), άφωνη αποβολή (θάνατος εμβρύου χωρίς συμπτώματα) και υπότροπη αποβολή (3 ή περισσότερες).

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον τύπο: αναμονή για αυτόματη αποβολή, φαρμακευτική αγωγή με μισοπροστόλη ή χειρουργική εκκένωση (απόξεση/αναρρόφηση) σε ατελή αποβολή. Μετά από αποβολή συνιστάται εξέταση υπολειμμάτων για επιβεβαίωση πλήρους εκκένωσης.

Η αποβολή είναι τραυματική εμπειρία που προκαλεί πένθος, ενοχές και άγχος. Σημαντική είναι η συναισθηματική στήριξη από σύντροφο, οικογένεια και ειδικό ψυχολόγο. Ομάδες υποστήριξης για γυναίκες που έχουν βιώσει αποβολή μπορεί να βοηθήσουν ιδιαίτερα.

Οι περισσότεροι ειδικοί συνιστούν αναμονή 1-3 εμμηνορρυσιακών κύκλων πριν την επόμενη απόπειρα σύλληψης. Μετά από μία αποβολή, η πιθανότητα επιτυχούς εγκυμοσύνης παραμένει πολύ υψηλή (>85%). Σε επαναλαμβανόμενες αποβολές απαιτείται εξειδικευμένος εργαστηριακός και γενετικός έλεγχος.